HotspotsIndonesiëReisverhalen

Natuurwonderen in Java

Java is een groot en indrukwekkend eiland. Helemaal als je daarvoor twee weken op het kleine eiland Siargao bent geweest. Toen wij in Jakarta aankwamen wisten we dan ook niet direct waar we graag heen wilden gaan. Er zijn zo veel verschillende plaatsen die het bezoeken waard zijn en door de grote afstanden die je vaak moet afleggen moet je keuzes maken. Wij besloten om langzaam aan naar het oosten te reizen om uiteindelijk door te kunnen gaan naar Bali.

De eerste stad die wij bezochten ligt twee uurtjes rijden onder Jakarta. Bogor. Een stad die bekend staat om de grote botanische tuinen midden in de drukke stad. Deze stad is leuk voor een aantal dagen maar niet veel langer. Vanaf het busstation in Bogor reden we door naar Bandung. Een grote stad waar in korte tijd veel is gebouwd en wederom veel druk verkeer is. Wij vonden Bandung ondanks de drukte verrassend leuk. Je hebt er veel sfeervolle restaurants en koffie- barretjes en rondom de stad is er veel mooie natuur en oude gebouwen met een rijke geschiedenis.

Na Bandung reden we door naar het zuidelijke kustplaatsje Pangandarang. Het is hier heerlijk om te ontspannen na het ronddwalen in de drukke steden. De zonsondergangen zijn prachtig en je kan er goed surfen. Na vijf dagen in Pangandaran te zijn geweest, reden we naar onze laatste stad in Java; Yogjakarta. Hier vind je de traditionele Javaanse cultuur. Zowel in het straatbeeld als in de winkeltjes. De straten voelen over het algemeen een stuk relaxter aan dan de andere grote steden en voor de bekende Indonesische batik kleding zijn hier tal van marktjes te vinden waar je lekker over kunt struinen.

Vanuit ‘Yogja’ is het relatief makkelijk om twee van de populairste en misschien wel mooiste natuurverschijnselen te bereiken. Namelijk, de Bromo vulkaan en de Ijen krater. De Bromo vulkaan ligt in de buurt van het stadje Malang en de Ijen krater ligt helemaal in het oosten van Java. Wij hebben via ons hostel voor 600.000 Rupiah (30 euro) een tour geboekt waarin het transport naar de Bromo vulkaan, een overnachting in de buurt, transport naar de Ijen krater, een overnachting daar in de buurt én tot slot transport naar de haven inbegrepen zat.  Het is zeker niet zo dat een tour de enige manier is om deze twee toppers te bezoeken. Je kan bijvoorbeeld ook makkelijk met lokaal transport naar Malang om via daar weer een ander busje richting de Bromo vulkaan te zoeken. Met de Ijen is dit min of meer hetzelfde. De Ijen krater is met lokaal transport wel iets moeilijker te bereiken omdat er geen goede wegen naartoe gaan.  Dus ook al wil je het allemaal op eigen houtje doen, zal je alsnog transport moeten regelen om bij de Ijen krater te kunnen komen.

• De Bromo vulkaan

De tocht vanaf Yogjakarta naar de Bromo vulkaan was een van de langste die wij hebben gehad. We hebben in totaal 12 uur lang in een busje gezeten en kwamen helemaal kapot aan bij het hotel bovenop de berg. Helaas was dit hotel niet heel aangenaam. Noor en ik zijn niet kieskeurig wat hotels betreft maar deze had echt zijn beste tijd gehad. Het was er super koud, het rook naar schimmel en er lagen een aantal dode kakkerlakken. Mocht je ooit de Bromo vulkaan bezoeken, vermijd ‘Bromo Inn’, haha! We hoefden er gelukkig niet lang te verblijven, want om half 3 ’s nachts ging de wekker om de wandeltocht naar de Bromo te maken.

Iedereen zal je aanraden om een met een jeep naar het uitkijk punt te gaan om vanaf hier de zonsopgang te bekijken. Wij wilden hier wat geld op besparen en besloten om op eigen houtje richting de vulkaan te lopen en het uitkijkpunt over te slaan. Via de app ‘maps.me’ kan je een wandelroute vinden vanuit het dorpje naar de vulkaan.  Na een pikdonkere en anderhalf uur durende wandeling kwamen we aan bij de vulkaan. We waren hier samen met twee lokale jongens de eersten. Toen we op de rand van de vulkaan was het nog donker maar de zwavel geur en het geluid van binnenuit de krater waren al heel bijzonder. Toen de zon begon op te komen en we pas echt konden zien hoe hoog we waren en hoe diep de krater onder ons was, drong het bij ons beiden goed binnen hoe indrukwekkend dit was. Nog nooit eerder hadden wij zo’n machtig natuurverschijnsel meegemaakt. Het feit dat wij de enigen waren, aangezien de andere toeristen nu pas terug reden vanaf het uitkijkpunt, maakte de ervaring extra bijzonder. De wandeling terug naar het hotel was minstens net zo mooi. De bijzondere vulkaan omgeving die wij op de heenweg niet konden zien was nu goed te bewonderen.

Als je de Bromo vulkaan wilt bezoeken kunnen wij het echt aanraden om dit op eigen houtje te doen en wellicht ook om zelfs het uitkijkpunt over te slaan. Hoewel je vanaf hier mooie foto’s kunt maken is de ervaring om de vulkaan te beklimmen zonder anderen om je heen wel echt eentje die je nooit meer zult vergeten.

• De Ijen Krater

Na snel onze spullen uit de muffe kamer te hebben gehaald reden we met maar een paar uurtjes slaap achter de kiezen door naar de Ijen krater. Dit was een zes uur durende rit, waarvan vooral het laatste uur wat heftig werd vanwege de slechte wegen en vele bochten. Je komt uiteindelijk aan in een klein dorpje vlakbij de Ijen krater. Wij verbleven in hotel Catimor. Dit hotel was voor ons een onwijze upgrade maar alsnog was dit niet een hotel waar je langer dan één nacht in wilt verblijven. Gelukkig hoefde dat ook niet want dit keer werden we om 1 uur ’s nachts wakker!
Alleen door zo vroeg op te staan kon je hetgeen zien waar de Ijen krater zo populair om is. Namelijk, het ‘blauwe vuur’. Dit vuur wordt veroorzaakt door het sulfiet wat hier diep in de krater wordt gewonnen en is alleen te zien als het nog volledig donker is.

De tocht naar de Ijen krater was nog heftiger dan die naar de Bromo. Onderaan de berg kregen we een gasmasker omdat de zwavel geuren in de krater heel sterk waren en schadelijk kunnen zijn voor je longen. Vervolgens hebben we 2,5 uur lang de berg op moeten lopen over een veelal bijna verticale weg! Het was super zwaar om met zo weinig slaap en zo hoog in de bergen zo stijl te moeten wandelen. Maar eenmaal aangekomen in de krater was het de zware toch dubbel en dwars waard! Het blauwe vuur is heel bijzonder om te zien. Op sommige momenten komt er een dikke zwavel walm voorbij en moet je je ogen goed dicht houden maar als deze voorbij is kan je op verschillende plekken het sulfiet letterlijk zien branden. Het is met de gemiddelde camera onmogelijk om foto’s te maken maar met een DSLR camera + statief zou je wel toffe foto’s kunnen maken.

Na een uur het vuur te hebben bewonderd liepen we de krater weer uit en maakten we ons klaar voor de steile wandeling naar beneden. Wat ons tijdens de wandeling nog het meest verbaasde waren de mannen die het sulfiet uit de krater wonnen en dit met hoeveelheden van zo’n 80 kilo naar boven en beneden sjouwden. We konden haast niet geloven dat mensen dit volledig op eigen kracht dag in dag uit deden, zonder gasmasker! Toen wij hoorden dat ook deze mannen niet veel meer dan 80.000 Rupiah (5 euro) per dag verdienen viel onze mond wel even open van verbazing. Dit wetende doet ons wel even twee keer nadenken voordat wij ooit weer over werk zullen klagen..

2 zware uren wandelen later waren we uitgeput maar voldaan van de vele impulsen weer beneden aangekomen. Hier konden we gelijk met een busje mee naar de haven. Eenmaal daar aangekomen gingen we direct de ferry op richting Bali om weer nieuwe avonturen tegemoet te gaan.

Met Java achter ons wisten we allebei dat we zeker wel twee dagen nodig zouden hebben om de ervaringen van de afgelopen dagen op ons in te laten zinken en bovenal een hele goede nachtrust te pakken! Maar dat is het dubbel en dwars waard want deze twee natuurwonderen zijn allebei super bijzonder en kunnen we aan iedereen aanraden om te bezichtigen als je in Java bent.

One comment

  1. Wat indrukwekkend allemaal, heel leuk om te lezen! Liefs!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *